Het zit tussen je oren!

Ik hoorde het gisteren nog tijdens een uitzending over hypnose tegen buikpijn. Er werd ook geadviseerd aan artsen in opleiding om vooral niet te zeggen dat het iets psychisch was, omdat de patiënten zich dan niet serieus genomen voelden.

Kom op mensen! Ik krijg hier echt de kriebels van.

Hoe kan het nu dat in deze tijd, waarin van alles mogelijk is, er zulke bijzondere uitvindingen zijn gedaan als het internet, de smartphone, de elektrische auto, 3D-printers, enz., het zo moeilijk te bevatten is dat nagenoeg alles wat er in ons lichaam gebeurt tussen de oren zit c.q. door ons brein wordt aangestuurd. Ademhaling, bloedsomloop, spraak, beweging, seksuele opwinding, en nog zo veel meer. Denk ook maar eens aan wat er bij een herseninfarct gebeurt of bij Parkinson. Je besturingssysteem raakt beschadigd en kan je lichaam niet meer goed aansturen. En wat denk je van een placebo of nocebo effect.

Lichaam en geest zijn met elkaar verbonden! En natuurlijk zit het vaak tussen de oren. Daar zit je immers je besturingssysteem! 

Stress en angst kunnen misselijkheid, buikpijn, hoofdpijn, eczeem en nog veel meer veroorzaken. En pijn is een emotie, een signaal en komt dus uit het brein. Stel je verbrand je hand. Leg je de focus ergens anders, dan is de pijn weg of veel minder. Je hand is op dat zelfde moment echter nog steeds verbrand.

En natuurlijk kun je met je brein niet alles oplossen. Je hebt het immers te doen met een lichaam met specifiek DNA, erfelijkheid en andere factoren. De een heeft nu eenmaal beter basismateriaal dan de ander.

Zo zijn er ook externe factoren, zoals je voeding, je levensstijl, de risico’s die je loopt. Als je jaren en jaren je lichaam hebt verwaarloost, kun je natuurlijk niet verwachten dat je brein dat 123 oplost. Een verwaarloosde plant kun je soms weer gezond maken door wat mest, water en zonlicht. Maar dat duurt even. En soms haalt de plant het niet en gaat uiteindelijk dood.

In de uitzending zat een mooie test van breinkracht. Probeer het zelf maar eens, of niet.

Zeg tegen jezelf: ik kan het wel, ik kan het wel, ik kan het wel én vraag iemand om je uitgestoken arm naar beneden te duwen en hou het tegen. Doe nu hetzelfde nog een keer, maar zeg tegen jezelf: ik kan het niet, ik kan het niet, ik kan het niet.

Dus ja, gelukkig zit het tussen je oren. 

Dankjewel voor je aandacht.