Au!!! Kusje erop?

c7790c5fa9d0596be1a0c1909bfb9940Of zullen we er toch een pleister op doen. Zo’n mooie, met een plaatje van de Minions of met Olaf uit Frozen. En de pijn is gelijk al een stuk minder. Raar toch, of vind je dat niet raar? Enne…even wat anders, moet je nu juist leren leven met je pijn of is er ook een leven zonder pijn mogelijk.

Voordat we daar verder op in gaan even dit. Pijn is essentieel voor het behoud van leven. Het heeft een signaalfunctie. Zodra we pijn ervaren of dreigen te ervaren wordt dit als waarschuwing gezien. Pijn is dus iets goeds, het fungeert als waarschuwing. Het is goed om pijnklachten altijd eerst medisch goed te laten onderzoeken en waar mogelijk te behandelen.

Maar wat is pijn nu eigenlijk?
De meest gebruikte definities zijn:
1. Pijn is een onplezierige, gevoelsmatige en emotionele beleving die wordt geassocieerd met een daadwerkelijke of dreigende   beschadiging van weefsel, dan wel beschreven wordt in termen van een dergelijke weefselbeschadiging (IASP)

2. Pijn is wat een patiënt zegt dat het is en treedt op wanneer de patiënt zegt dat het optreedt (Mc Caffery).

Daarnaast kunnen we ook onderscheid maken tussen acute pijn en chronische pijn. Chronische pijn is pijn die meer dan een drie maanden/half jaar duurt of gedurende lange tijd telkens terugkeert, en niet gemakkelijk verlicht kan worden (lees: maar het kan dus wel).

Komt bij mij gelijk de gedachte op: Is een kater ook chronisch dan? Keert ook telkens terug 😉 Omdat dan de oplossing heel eenvoudig is, tóch? Je stopt met (te veel) drinken en voilá, je bent genezen. Hallelujah. Of vind je dat te simpel…

Stel nu eens.. het is zo simpel. Dat je de keuze hebt om die pijn, die kater, die sensatie te verlichten of misschien zelfs niet te voelen. Zonder pleister, zonder pil, gewoon omdat je ervoor kiest de sensatie te verminderen.

Heb je de keywords ontdekt in de definities? Gevoelsmatige en emotionele beleving. Wat de patiënt zegt (lees ook: ervaart, voelt, denkt) dat het is. Gevoel en emoties komen uit het onderbewuste en hoe je dingen ervaart, dat is beïnvloedbaar. Hetgeen betekent dat we de sensatie kunnen veranderen of verminderen.

Pijnverlichting. Hoe dan?
Al door een kusje erop te geven en een pleister te plakken of een ijsje te geven. Kortom: het verplaatsen van de aandacht. Waar je nl. op focust wordt groter. Je wordt gespannen en daardoor ervaar je nog meer pijn.

Of door het toepassen van een NLP techniek waarbij je de sensatie verandert. Pas het volgende maar eens toe bij acute hoofdpijn.

*Vraag (jezelf) waar de hoofdpijn zit
*Vraag of je een hek om de plek van de hoofdpijn kunt zetten
*Welke kleur is het (= meestal rood of zwart)
*Verander de kleur van rood/zwart naar roze
*Verander nu de kleur van roze naar huidskleur
*En verander nu de kleur van huidskleur naar wit
*En nu verander je de kleur van wit naar doorzichtig
*Goed zo, haal nu het hek weg.
*Je voelt je goed.

Of door naar een hypnotherapeut te gaan, die je kan helpen de pijn te verminderen of je kan leren hoe je zelf je pijn kunt verminderen.

Er zijn diverse manieren om pijn aan te pakken via hypnose. Bij de ene werkt pijnverplaatsing beter en bij een ander werkt dissociatie juist heel goed en bij een ander…. je begrijpt het al, het is maatwerk.

Nu vind ik al dat ik een schitterend vak heb, waarbij ik mensen mag helpen met het overkomen van angsten en fobieën, het gelukkiger en zelfverzekerder worden, afvallen en nog meer. Het zou me ook veel vreugde en voldoening geven als ik mensen kan helpen met het verminderen van pijn en ik zou daar graag meer mee aan de slag gaan.

Daarom een oproep aan mensen die (chronische) pijn hebben en die van die pijn af willen. Ik ga een aantal gratis (individuele) pijnsessies doen met een beperkte groep om zo reeds bestaande technieken toe te passen en te perfectioneren. De investering die ik van jou vraag is tijd, een open houding en eerlijke feedback.

Heb je interesse, meld je dan aan via het contactformulier, vertel me kort je motivatie en ik neem contact met je op. Veiligheid staat voorop, vraag dus een verwijsbriefje van je arts.

Dikke kus
Linda Buelens